4 Ekim 2009 Pazar

DÜNYA BİR TİYATRO SAHHNESİ

Dün nihayet bu seneki ilk tiyatro oyunumuzu izledik.Tek kelimeyle muhteşemdi.KERBELA.

Tarafsız bir anlatımla sahneye koyulmuştu.Dekor tasarımı,kostum tasarımı,orkestra,koro,oyuncu seçimi,hepsi muhteşemdi.Emeği geçen herkesi tebrik ediyorum.Buradan şartları uygun olan olmasada şartlarını zorlaya bilen herkesi oyunu
izlememeye çağırıyorum.Keşke tarih derslerini tiyatrallaştırarak anlatsalar o zaman inanın daha anlaşılır ve kalıcı olur.Geçmişini bilmeyen yada geçmişi iyi analiz etmeyip bu günler için ders çıkartmayan toplunlar bizim gibi hep tekrarlarla tarih yazıyorlar.İrtidar hırsı ,makam mevki hırsı toplumları parçalıyor ve yok ediyor.Yani tarih tekerrür ediyor bizler de seyrediyoruz.İnsanlık tarihi benzer sebeplerden dolayı savaşlarla dolu,ama günümüz de bile aynı sebeplerden dolayı benzer savaşlar ve seneryolar yaşanıyor.Bunlardan dolayı DÜNYA BİR TİYATRO SAHNESİ denmiş heralde.Madem oyunun tamamın da etkili olamıyoruz hiç değilse kendi repliğimizde söz sahibi olup laikiyle oynayalım.
Benzer şeyleri bu gün kız kardeşimle konuştuk.Onu biraz şaşırarak dinledim.Bugüne kadar hayatın da onceliği hep kariyerine vermişken bugün bana artık birşeyleri çok ertelediğini ve kaçırıyormuş gibi düşündüğünü anlattı.Kader bunamı deniyor bilemiyorum çünkü herşey birden bu kadar çabuk yön değiştirebilirmi?Yada biz olaylara ne kadar engel olabiliriz bilmiyorum.Ama şunu iyi biliyorumki;bir şey değişir çok şey değişir.Umarım herkes için hayat güzel süprizler hazırlar,
olmasada olaylar karşısında mücadele edebilecek gücü bulabileceğimiz dostlar ve en önemlisi iyi bir aile verir.
Bugünlük bu kadar kızım dershaneden geldi ve çok yorgun .Bütün orencilere başarılar ailelerinede her konu da yardım diliyorum.Hoşçakalın sevgiyle ve svdiklernizle kalın.

3 yorum:

Balkahveden sevgiyle dedi ki...

Kariyerde yaparım çocukda durumu
zuhul ediyor desene..
Hoş ben Nuraycığımın evlenmesinden yana değilim pek..Mesleğinde dahada yükseleceğini biliyorum..
Ülkeye hep bir evlat yetiştirilmez ki
evlatlarda yetiştirilir....
Nitekim fakültelere kazandırdığı birçok evladı var dimi.
Oyunun sarhoşluğu tüm gün sürdü özlemişim o derin sessizliği..
Ben bambaşka tarafından anlattım Kerbelayı yani birazcığını anlattım elbette..Hem de hiç
anlatmayacağım kadar da şeffaf..
bir haftanın çabuk bitmesini istiyorum...Cumartesiyi iple çekiyorum..Sevenlerinle mutlu ol hep...Sevgiler

Asis dedi ki...

Dünya bir tiyatro sahnesi evet..sanırım tarih hep tekerrür edecek şöyle asırlar öncesinden bu güne kadar değişen fazla bir şey olmamış bana göre,iktidar makam hırsı hepsi bugün de var geçmişte de vardı...Yine de güzel şeyler düşünüp güzel temennilerimiz daima olacaktır.Herkes için en iyisi diyelim,sevgiler gümüşay...

Adsız dedi ki...

Bir oyunun sahneye koyulmadan önceki aşamalarını, daha önce hiç oyunculuk deneyimi olmayanlar anlamazlar. Sanatçının özverili çalışması,sabırla ve fedakarlıkla yoğrulmuş yorucu günler hatta aylar geçirmesi demektir. Seyirciye sadece koltuğuna kurulup sey(i)retmek kalır.Emeği taktir ettiğini söylemesi için sanatçıyla, yazarla,kostüm tasarımcısından ışıkçısına kadar herkesle empati kurması, perde kapanıncaya kadar sahnelenen oyundan çok anlatılmak istenenin arka planını da görebilmesi gerekir. Yani sessiz çığlıkları duyması, oyunu seyirciyle zamanında buluşturmak için ertelenmiş mutluluklarını hissetmesi ,bunu anlayabilecek duyarlılıkta olması gerekir... Seyirci koltuğuna kurulur ve 2 saatlik paylaşım için hazırdır.
Oyun biter seyirci sıcak yatağına döner.Ama oyuncu ertesi gün başka yüzler için yine çalışmaya devam eder. Ertesi gün gelen seyirciler koltukların renginden, günlük rutin -kendi dünyasının küçüklüğü kadar kavrayabildiği- hayat felsefesinden dem vururken perde kapanır...

HEPİNİZE İYİ SEYİRLER...