Gitmek mi zor kalmak mı?

Sabah İzmir'den arayan arkadaşım Hülya'nın telefonuyla
gece neden bi türlü uyuyamadığımı anladım.Bazen sizlere de oluyordur
bir tedirginlik bir huzursuzluk ama nedenini bulamazsınız.
Ben de,uykuya bir türlü geçemeden sabahladım.
Dün akşam üzeri arkadaşım Şükran arayıp tarif istemişti,
Telefonda sesi iyi gelince bende bir şey sormadım.
Sabah Hülya telefonda,Şükranlara ulaşamıyoruz haberin var mı?
Şehitlerin isimleri açıklanmadı dedi.
Sen kapat ben haber alıp seni ararım dedim.Camdan evlerine baktım olağan üstü bir durum yoktu ,tlf la aradım sesi çok kötü geliyordu .Akşam seninle konuştuktan sonra haberimiz oldu dedi.
Oğlu havalanıp geri dönen helikopteri kullanıyormuş,dönemeyen düşen helikopterde arkadaşları ve hocaları varmış yani aynı anda havalanmışlar ve onlar dönememişler .Şükranlar tüm gece haber almak için koşturmuşlar o korkuyla ve üzüntüyle çocuklarının sesini duyunca bile sevinememişler.
Sabah telefondan sonra uğradığımda halen gecenin ve yaşadıklarının izleri vardı yüzünde.
Bir yandan şükrederken bir yandan bizim de evlatlarımız olan beş şehidimize ağladık.Hepsine Allah rahmet etsin ,mekanları cennet olsun.
Bir de sanatçı Kıvırcık Ali'nin öldüğünü televizyondan öğrenince ölümle yaşam arasında gittik geldik.
Ailemde genç ölümlerini yaşamış olduğumdan ister istemez kalanları,
neler beklediğini düşünüyorum ve acılarını hissediyorum.
Ama olanla ölene çare olmuyor ve yaşam devam ediyor, acısıyla tatlısıyla herkes payına düşeni yaşıyor.
Bu günlük ruhen rahatlıyamıyacağım ya da yetmedi ki, şimdi de sevgili Osman ve Mete'yi izleyip birazda onlara gözyaşı dökeceğim.
Allah kimseyi evladıyla imtahana çekmesin derler ,doğruda derler.İnsan herkese kapısını kapatıyor ama evlatla ölene kadar bağını koparamıyor.
Herkese anneli babalı bir yaşam diliyorum.
Sevgilerimle iyi akşamlar